Jasper Krabbé

Work / News / Books / Info / Blog

Het parool/Opium/ArtMen

Antony als wraakengel, met een kreeft als huisdier
June 27 2012

Hoe ziet het hiernamaals eruit? Wat gebeurt er met je ziel na de dood? Die onmogelijke vragen beantwoordde performancekunstenares Marina Abramovic in een uitverkocht Carré met de emotionele voorstelling The life and death of Marina Abramovic; een intense meditatie over haar leven en dood.De zanger Antony Hegarty betoverde de zaal met zijn fragiele stem. Willem Dafoe was briljant als op hol geslagen joker in een militair kostuummet wit lijf en rood haar, met New Yorkse nonchalance. Regisseur Robert Wilson visualiseerde Abramovic’ biografie tot een totaalkunstwerk van ongrijpbare droombeelden.Zoals de drie doodskisten met daarop drie Marina’s (één de echte) met een bleek gelaat; drie zwarte honden scharrelend eromheen tussen bloedrode botten. Of de travestiet die achterwaartse koprollen maakte, compleet met pumps en korset. En de bezwerende militaire parade met dansers die Marina’s kunstopvattingen door megafoons scandeerden.Of de in groene gewaden geklede mimespelers die als fantomen op ijl gezang achter een brandend bed verdwenen na een reeks kleine ziekenhuisbedjes kapot te hebben gedanst. Droomen nachtmerrie ineen. Ook onvergetelijk: Antony als wraakengel, met een rode kreeft als huisdier.Dit alles is volkomen vanzelfsprekend en noodzakelijk in Abramovic’ universum, waarin ze de demonen, met name die van haar tirannieke moeder, uit haar onderbewuste drijft.Ontroerend beeld: ze zit met zichzelf als kind op schoot in een ziekenhuisbed, een onwerkelijke verdubbelingomin het reine te komen met haar verleden, waarin ze vaak door moeder werd geslagen– een goudmijn, zo’n jeugd.En dan het einde: de hemelvaart van Marina Abramovic. Met een door de wolken kruipende Dafoe, die als valse lynx zong: “Why you had to suffer / hurt yourself” als bezwering, Abramovic bevallig als diva in rode stola op de overblijfselen van haar huis. Dan stijgt ze letterlijk boven zichzelf uit, hoog boven het wolkendek. En laat ze je weggeblazen achter.Eén gedachte overheerst: in het korte moment tussen geboorte en dood gaat het om wezenlijke zaken. Liefde. En schoonheid.

Het parool
Opium
PAULINA OLOWSKA
STEDELIJK
WIT
ArtMen