Jasper Krabbé

Work / News / Books / Info / Blog

Het parool/Opium/ArtMen

Tracey’s leven zelf is haar werk
July 4 2012

Zij is de bad girl of Brit Art. Kunstenares Tracey Emin. Vier jaar lang schreef ze een column voor The Independent, nu in boekvorm verschenen als’ My life in a column’. Kunstenaar en columniste; dat moest ik natuurlijk lezen. Ze werd beroemd door haar beslapen bed tentoon te stellen, en met het geborduurde tentje ‘Everyone I ever slept with’. Naast beroemd is ze vooral heel berucht als alcoholiste en feestbeest. Ze schrijft intiem en schaamteloos, dan weer puberaal en onzeker maar altijd supereerlijk. Over invloeden in haar werk, haar proces en de strijd om ondanks de commerciële belangen werk met innerlijke noodzaak te biljven maken.Die noodzaak is er. Haar neonwerken gaan over de liefde. Ze bestaan uit zinnen die ze tegen geliefden zei of andersom, of iets wat zij ooit als bemoediging tegen zichzelf heeft gezegd. Dingen als ‘I promised to love you’ , ‘Love is what you want’ of ‘Those who suffer love’, vooral dat laatste geldt voor Emin. Haar tekeningen heb ik altijd mooi heb gevonden. Daarin mengt ze de nerveuze lijnen van Egon Schiele met de techniek van Paul Klee. (Die net als Emin door carbonpapier tekende voor een vlekkerig effect.) Eigeniljk zie je in al haar werk hoe ze pijn en verdriet sublimeert tot kunst. De pijn van een verschrikkelijke jeugd met afwezige vader. Het ‘crappy Margate’ waar ze opgroeide, sexueel misbruik, het tot hoge leeftijd in bed plassen. De vele sexuele escapades als weg uit de realiteit. Ze heeft het vaak over “projectile vomiting” als gevolg van haar eeuwig overmatige drankgebruik; liefst tijdens openingen of speeches. Ook humoristisch zijn haar columns over surrogaat baby Docket , haar kat die ook als geïnterviewde optreed. Tracey’s leven zelf is haar werk. Zo openhartig en vertrouwelijk is ze dat je, ook al gaat het alweer over haar problemen toch van haar gaat houden. Wat een geweldig boek. In een van haar neonwerken schrijft ze ‘You forgot to kiss my soul’. Zij niet de mijne.

Het parool
Opium
PAULINA OLOWSKA
STEDELIJK
WIT
ArtMen