Jasper Krabbé

Work / News / Books / Info / Blog

Het parool/Opium/ArtMen

Figuren die uit toevallige vlekken lijken op te doemen
October 24 2012

Het maken van een kunstboek kan ik iedereen van harte afraden. Want drukker én uitgever kunnen failliet gaan, schrijvers leveren tekst te laat of helemaal niet in, een vertaler gebruikt net de verkeerde woorden of het eindresultaat blijkt verkeerd gelijmd en gebonden een week voor de presentatie. Na mijn achtste begin dit jaar bezwoer ik: nooit meer een kunstboek te zullen maken.En dus maak ik momenteel een boek.

Omdat ik absoluut weerloos ben tegen mooie boeken. Lekker lijvige, gedrukt op verschillende soorten papier, de drukinkt nog vers, mooi ontworpen, afgewerkt met linnen, aluminium of plastic omslag met afbeeldingen over de gehele pagina. Collectors items verpakt in een houten kistjes of mooie cassettes, unieke boeken die een klein maandsalaris kosten: ik moet ze hebben. Want terwijl een jongere generatie boeken nog slechts op I-Pad tot zich neemt geloof ik heilig in papier.

Voor mijn komende boek bereid ik me vast voor op de meest uiteenlopende taken. Want buiten kunstenaar ben je vaak ook schrijver, sponsorwerver, eindredacteur, secretaresse, medeontwerper, transportbedrijf, fotoassistent, persvoorlichter, copywriter, boodschappenjongen, manusje van alles en personal assistant van jezelf.

Maar het is fijn om stapels tekeningen uit antieke koffers en schoenendozen te graven en te catalogiseren. Met lichte verbazing kijk ik naar mijn productie van jaren op half vergaan karton, carbon- of vloeipapier, de binnenkant van boekomslagen, placemats of op verschoten enveloppen. Werken die ik nooit exposeerde en nu pas kan laten gaan.

Zoals de tekening van filmster Tippi Hedren op door boktorren aangeknaagd papier. De ode aan overleden kunstenaar Cy Twombly overschaduwt door een tropisch regenwoud. Mijn dochter op haar vierde verjaardag, zelfgemaakte vogels boven haar hoofd. Een huis in de mist met teksten eroverheen. Flarden uit dagdromen. Veel vergetelheid en stilte.

En een reeks tekeningen over het verschijnsel pareidolia: figuren die uit toevallige vlekken lijken op te doemen. Vooral die laatste houden me bezig. Demonen uit het onderbewuste. Ik denk dat ik ze een ereplek geef in mijn boek.

Het parool
Opium
PAULINA OLOWSKA
STEDELIJK
WIT
ArtMen