Jasper Krabbé

Work / News / Books / Info / Blog

Het parool/Opium/ArtMen

De mysterieuze toevoeging Prismalo deed de rest
October 31 2012

Ik was een jaar of 11 toen mijn eerste grote liefde zich openbaarde. Door een reclamespotje op televisie. Daarin maakte een heel klein jongetje een waanzinnig grote tekening op een enorm formaat papier. Met kleurpotloden. Op het einde van het filmpje hing de tekening aan een museummuur met museumdirecteur, publiek en trotse maker ernaast. Dat wilde ik ook.

Daarna werd mijn liefde verder aangewakkerd. Voor een vakantie of verjaardag kreeg ik namelijk vaak zo’n metalen doos met daarop een afbeelding van de Matterhorn in vintage kleuren. Compleet met berghutjes en zo’n eeuwig wapperende Zwitserse vlag. Geen dreiging van global warming of smeltende gletsjers. Erin uitgestalt lagen de mooiste potloden. Gerangschikt op kleur als een regenboog. Van het oerdegelijke merk: Caran d’Ache. (Van karandasj; potlood in het Russisch.) De mysterieuze toevoeging Prismalo deed de rest.

Sindsdien teken ik ermee. Ik ben ook wel eens ontrouw geweest, met Faber-Castell , Karisma of Daler Rowney. Maar die potloden zijn in vlakken geslepen waardoor na langdurig tekenen je vinger eraf dreigt te vallen. De kleuren zijn net niet lekker of laten vlekken achter. Of erger nog, de punten breken af. Niet bij Caran d’Ache.

Helaas wordt het kleurpotlood zwaar onderschat. De associatie met een slechte kindertekening is snel gemaakt. En er kleeft iets truttigs aan. Anders dan Oost-Indische inkt, grafiet, houtskool of het stoere siberisch krijt worden potloden, laat staan kleurpotloden als medium nauwelijks serieus genomen. Ik kwam dan ook nauwelijks voor mijn liefde uit. Maar het hangt allemaal vanaf wat je ermee maakt. Gelukkig zijn er schilders als David Hockney en veel jonge kunstenaars zoals Elizabeth Peyton en Iris van Dongen die het kleurpotlood ter hand nemen.

Het Prismalo aquarelpotlood viert dit jaar zijn 80ste verjaardag. Van kleuren als Bismuth Yellow, Titan Buff‘ of Ice Glacier krijgt je onbedaarlijke zin om te tekenen. En je kunt zelfs met spuug de mooiste aquarellen maken. Mijn liefde houdt stand. Al is het maar voor die vintage Matterhorn.

Het parool
Opium
PAULINA OLOWSKA
STEDELIJK
WIT
ArtMen