Jasper Krabbé

Work / News / Books / Info / Blog

Het parool/Opium/ArtMen

Hij liep rond met rode kruiskoffertje-voor eigen gebruik
December 19 2012

Er zijn honderden verhalen, ook uit de kunstgeschiedenis die zomaar wat ronddwalen en eigenlijk vergeten zijn. Ze staan in de kantlijn van de geschiedenis, ten prooi aan de vergetelheid. Kan de schilderkunst die geen onderdak bieden? Die is ten slotte (ten onrechte) al zo vaak doodverklaard dat elke poging haar te reanimeren welkom is. Het klassieke historiestuk wordt gelijk nieuw leven in te blazen met de beelden die ze oproepen.

Zoals het leven van Vosdanik Adoian, wereldberoemd geworden als schilder Arshile Gorky. Hij ontvluchtte de Armeense genocide in Turkije en immigreerde naar Amerika waar hij samen met Willem De Kooning het abstract-expressionisme ontwikkelde. Schilderde zichzelf als jongetje samen met zijn achtergebleven moeder, vol diepe weemoed en heimwee. Bestreed zijn demonen op doek. En pleegde later zelfmoord.

Of Ambroise Vollard, beroemdste kunsthandelaar van de vorige eeuw. Ontdekte Picasso en vertegenwoordigde ondermeer Cézanne, Renoir en Matisse. Leefde voor de kunst die hem uiteindelijk ook fataal werd: tijdens een ongeluk met zijn auto kreeg hij een bronzen beeldje in zijn nek en overleed.

Of schoenmaker Jacob Boehme. Kreeg een goddelijk visioen toen hij een waanzinnig mooie zonnestraal gereflecteerd zag op een tinnen schaaltje. (Kan je soms zo hebben.) Deze Middeleeuwse mysticus schreef boeken vol visioenen, diep religieuze ervaringen en alchemistische kennis, zo revolutionair dat hij een schrijfverbod kreeg en werd verketterd.

Of wat te denken van Ivar Vičs alias Dr.Rat alias Fritz Zanzibar alias Stanley Sneeuwschoen de Verschrikkelijke. Graffitipionier, punk, enfant terrible en junkie. Schilderde als eerste met druipende verf zijn naam in Gotische letters op blinde muren in Amsterdam, liep rond in plastic overall en droeg een koffertje bij zich van het Rode Kruis- voor eigen gebruik. Hij overleed op zijn 21ste aan een overdosis.

De lijst is eindeloos. Er is geen hiërarchie, al die vergeten verhalen kunnen ingezet worden voor een schilderij. Als impuls om kleuren te gaan mengen en aan de slag te gaan. Het gaat om wat je kiest. En om wat je weglaat.

Het parool
Opium
PAULINA OLOWSKA
STEDELIJK
WIT
ArtMen