Jasper Krabbé

Work / News / Books / Info / Blog

Het parool/Opium/ArtMen

Derek de Lint als Mozes die de Rode Zee splijt
April 11 2012

Het zal u niet ontgaan zijn dat vorige week het nieuwe Fimmuseum EYE is geopend. Doordat dat mijn moeder last had van haar knie, kon ik met mijn vader mee naar de opening. Mijn verwachtingen waren hooggespannen. Het gebouwheeft alles in zichomeen landmark te worden: perfecte ligging, mooie zalen, prachtig uitzicht, fijn terras.

De entree was goed. Met een flesje champagne over een rode loper via een statige houten trap naar boven. Daarna volgde de openingsceremonie. Die viel toch wat tegen. De speech van directeur Sandra den Hamer duurde echt te lang. Met naast zich, minutenlang, de koningin, die moest wachten totdat ze op een opzichtige rode knop mocht drukken. Het leek wel of Hare Majesteit langs kwamom een televisiequiz na te spelen.

Eerlijk gezegd had ik van een nieuw filmmuseum met internationale allure meer verwacht. Ik had me verheugd op een optocht van vreemde wezens in kreeftkostuums die zomaar uit film van Méliès zijn weggelopen. Het taartgevecht uit de gangsterfilm Bugsy Malone. Een shootout uit Once upon a time in the West.

Of door Nederlandse acteurs nagespeelde scènes uit klassiekers. Carice van Houten en Jacob Derwig in Casablanca. Halina Reijn en Pierre Bokma in Gone with the wind. Of live spektakel: Waldemar Torenstra als Spartacus. Mijn vader als de Godfather. Derek de Lint als Mozes die de Rode Zee splijt, geprojecteerd op de ramen met daarachter het IJ en honderden figuranten eromheen.

Ik had me er geloof ik te veel van voorgesteld. We zagen een filmpje van parazeilers die met een zaklamphet logo van EYE op hun zeil schenen. Voor de lasershow die volgde, zou de gemiddelde discotheek in Zoetermeer bedankt hebben.

Toch is mijn teleurstelling allang weer weggeëbd. Want dit was maar een openingsavond. Wat blijft, is een fantastische plek waar de hele filmgeschiedenis in al zijn facetten te zien is. Ik zie ernaar uitomlange zomeravonden aan het IJ door te brengen en de tocht naar de pont steeds weer een glaasje uit te stellen.

Het parool
Opium
PAULINA OLOWSKA
STEDELIJK
WIT
ArtMen